ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Στον Ανατολικό Πόντο δρούσαν τα αντάρτικα σώματα των Σανταίων , που αρχηγό τους είχαν τον ξακουστό Ευκλείδη, της Τραπεζούντας, της Ματσούκας και της Αργυρούπολης . Σχετικά με την οργάνωση και τη διάρθρωση των αντάρτικων ομάδων, δε διασώθηκε ένας έγγραφος κανονισμός ή κάποια οδηγία. Από τις διηγήσεις των οπλαρχηγών που φτάνουν μέχρι την εποχή μας, μαθαίνουμε πως την ανώτατη εξουσία την είχε ο οπλαρχηγός (Τσετέμπασης). Όλοι οι οπλαρχηγοί συνδέονταν μεταξύ τους με γρήγορους συνδέσμους και στις δύσκολες ώρες συγκέντρωναν τις δυνάμεις τους και χτυπούσαν τον εχθρό κατά μέτωπο και από τα πλάγια.
Πολύ συχνά ίσχυε ο θεσμός των συμβουλίων των αρχηγών, για τη λήψη σπουδαίων αποφάσεων όπως λ.χ. την άμυνα ή τη φυγή σε πιο ασφαλή καταφύγια, τη λήψη μέτρων για αντίποινα, τη συζήτηση για την παράδοση ή μη των όπλων σε κάθε περίπτωση αμνηστίας που χορηγούσε η τουρκική διοίκηση, την τακτική που έπρεπε να ακολουθηθεί για την αντιμετώπιση μονάδων του τακτικού στρατού με τη μέθοδο του ανταρτοπόλεμου ή την τακτική των χαρακωμάτων, όπως έγινε πολλές φορές σε μάχες που η διάρκειά τους ξεπέρασε τον ένα ή και περισσότερους μήνες.
Η γλώσσα που μιλούνταν μεταξύ των ανταρτών ήταν κυρίως η ποντιακή διάλεκτος, στην περίπτωση βέβαια που το αντάρτικο σώμα ήταν ομοιογενές. Τα αντάρτικα σώματα κρατούσαν τις αρχές του συνωμοτισμού, του απόρρητου και της μυστικότητας με υποδειγματική τάξη.
Μεγάλη ήταν και η συμβολή της Ελληνίδας του Πόντου στους αγώνες του έθνους. Στις γυναίκες που στάθηκαν επάξια στο πλευρό των παλικαριών σαν άξιες μανάδες, αδελφές και σύζυγοι και που πλήρωσαν το πιο ακριβό τίμημα θυσιών μιας και ο κατακτητής είχε ως νόμο του τη θεωρία των αντίποινων στον άμαχο πληθυσμό.
- προηγούμενο -    - επόμενο -

          ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ & ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ : ΑΚΡΙΤΕΣ ΣΕΡΡΩΝ -2007-